Bu fikirləri Redaktor.az-a açıqlamasında tibb elmləri doktoru, professor, psixiatr, narkoloq Araz Əliquliyev narkotik vasitələrə asılılıqdan, asılılığın necə yarandığından və həll yollarından danışarkən bildirdi. 

"Dünyada, Azərbaycan da daxil olmaqla, iki böyük strategiya var: təklifin və tələbatın azaldılması. Təklifin azaldılması həmin o qanunsuz dövriyyəyə qarşı mübarizədir ki, qanunsuz dövriyyədə olan psixoaktiv maddələrin qara bazara daxil olması minimuma ensin. Burada Gömrük Xidməti, Sərhəd Qoşunları, Dövlət Təhlükəsizliyi Xidməti, Daxili İşlər Nazirliyi hərəsi öz səlahiyyətləri çərçivəsində mübarizə aparır.

Tələbatın azaldılması isə daha çox tibbi-sosial, maarifləndirmə işlərinə aiddir. Bu, psixoaktiv maddələrin alınmasına yönələn insanların sayının azaldılmasıdır. Burada sırf təbliğatdan yox, ümumiyyətlə cəmiyyətdə psixoloji ab-havadan, uşaqlar arasında tərbiyə, təlim-tərbiyə işindən, yəni bir vətəndaşın yetişdirilməsindən söhbət gedir. Eyni zamanda ailənin, məktəbin, dövlət və qeyri-hökumət təşkilatlarının rolundan söhbət gedir".

"Amma hər ölkənin özünün xüsusiyyətləri var. Məsələn, bizdə də daha çox üstünlük hüquq-mühafizə tədbirlərinə verilir. Ədliyyə Nazirliyi, Daxili İşlər Nazirliyi, Dövlət Təhlükəsizliyi Xidməti və s. bu işlərlə məşğul olur. Bu səbəbdən cəmiyyətdə istifadəçilər haqqında söhbət gedəndə onları xəstə kimi yox, cinayətkar kimi qəbul edirik".

"Xəstəliyi müalicə etmək qat-qat bahadır, nəinki onun qarşısını almaq və profilaktik tədbirlər aparmaq. Geniş mənada Mədəniyyət Nazirliyi, Gənclər və İdman Nazirliyi, ictimai və qeyri-hökumət təşkilatları hamısı bu işə cəlb olunmalıdır. Valideynlər, məktəb kollektivləri, psixoloqlar bu məsələyə cəlb edilməlidir. Bu və digər təşkilatlar, uşağın bağçadan başlayaraq bir vətəndaş kimi yetişdirilməsi məsələsi ilə məşğul olmalıdır. Yəni bu insanın həyatı sevməsi, öz sağlamlığını sevməsi, qorunması, idmana cəlb olunması, həyatda hansı məqsədlərə nail olunması, maraqlarının təmin edilməsi, asudə vaxtının səmərəli keçirilməsi önəmlidir".

"Beynəlxalq tədqiqatlara əsasən, istifadəçilərin arasında 50 faizə qədərini öncədən bu və ya digər psixi problemlərlə üzləşən şəxslər təşkil edir. Xüsusən də məktəblərdə psixoloqlar bu işlə məşğul olmalıdır.

Digər bir məsələ uşaqların psixoloji inkişafına təsir edən internet resurslarından sui-istifadədir. 1-2 yaşdan uşaqların qarşısına "YouTube" videoları qoyulur. Elə uşaqların inkişafına ən böyük zərbə telefon və planşetdir. Onlardan istifadə etməklə uşağın sosiallaşması pozulur, ünsiyyəti pozulur, fiziki aktivliyi pozulur, danışmağı yubanır, əqli inkişafı pozulur və ən əsası da bunun fundamentində emosional dayanıqlıq pozulur. Emosional dayanıqlıq olmayan yerdə nə diqqət, nə yaddaş işləyir, nə də istəklər və məqsədlər aydın ola bilir. Uşaqlığın psixoloji inkişafında problemlər olan uşaqlar ən böyük risk qrupudur.

Bu gün uşaqların sosial şəbəkələrdə, telefonla, planşetlə ünsiyyətini maksimum məhdudlaşdırmaq lazımdır. Onu nəzərə almaq lazımdır ki, Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatının tövsiyəsinə görə, ən azı 6 yaşına qədər, ümumiyyətlə, uşaqlara telefon və planşetlərlə ünsiyyət qadağandır. Ondan sonra isə nəzarət etmək lazımdır ki, təhsil və sair məqsədlər üçün ondan istifadə edir. Bu da maksimum 5 saat olmalıdır. Ondan artıq olduğu halda asılılıqdan söhbət gedə bilər.

Məktəbdə oxuyan uşaq haqqında elə düşünürük ki, bilik qazansın. Mənim anladığım odur ki, bağçanın, məktəbin əsas işi sağlam düşüncəli vətəndaş yetişdirməkdir. Onsuz uşaq ixtisasını magistratura, rezidenturada da alır".